Huisstijl: De Oudheid

De basis voor wat de aanzetten zijn tot huisstijl dateren al van ver voor onze jaartelling. Reeds in de Oudheid brachten sommige handwerkslieden een soort eigendomsmerk aan op hun producten. In Mesopotamië (3300–1700 voor Chr.) waren hiervoor onder andere rolzegels in gebruik, kleine cilinders van steen met daarin een voorstelling gegraveerd, die als hangers aan een ketting om de nek gedragen werden. Elk zegel was uniek: ieder mens had zijn eigen afbeelding. Deze afbeelding was niet overdraagbaar en kopiëren was verboden. Een afdruk van een zegel op een product maakte duidelijk wie de maker was en fungeerde als garantiebewijs. Hierna werden in alle beschavingen in de Oudheid soortgelijke eigendomsmerken van producenten aangetroffen.

In het oude Griekenland (1200–31 voor Chr.) werd voor het eerst – voor zover bekend – reclame gemaakt. Dit gebeurde door middel van houten platen met inscripties die in openbare gelegenheden werden opgehangen.

Ook waren symbolische beeldmerken al heel vroeg bekend en sommige bestaan nog steeds. De christenen in Rome bijvoorbeeld gebruikten sinds de tweede eeuw de afbeelding van een vis als aanduiding voor hun kerk, naar het Griekse Ichthus, dat niet alleen ‘vis’ betekent, maar ook de afkorting is van Iêsous Christòs, Theou Huiós, Sotér – Jezus Christus, Zoon van God, Redder. Vanaf de derde eeuw kwam het kruisteken op, dat rond het jaar 1200 uitgroeide tot het gevestigde symbool van de christelijke kerk. Het gebruik van de vis nam in die negen eeuwen evenredig af, maar het symbool is zeker nog niet in onbruik geraakt.


		De Oudheid De basis voor wat de aanzetten zijn tot huisstijl dateren al van ver voor onze jaartelling. Reeds in de Oudheid brachten sommige handwerkslieden een soort eigendomsmerk aan op hun producten. In Mesopotamië (3300–1700 voor Chr.) waren hiervoor onder andere rolzegels in gebruik, kleine cilinders van steen met daarin een voorstelling gegraveerd, die als hangers aan een ketting om de nek gedragen werden. Elk zegel was uniek: ieder mens had zijn eigen afbeelding. Deze afbeelding was niet overdraagbaar en kopiëren was verboden. Een afdruk van een zegel op een product maakte duidelijk wie de maker was en fungeerde als garantiebewijs. Hierna werden in alle beschavingen in de Oudheid soortgelijke eigendomsmerken van producenten aangetroffen. In het oude Griekenland (1200–31 voor Chr.) werd voor het eerst – voor zover bekend – reclame gemaakt. Dit gebeurde door middel van houten platen met inscripties die in openbare gelegenheden werden opgehangen. Ook waren symbolische beeldmerken al heel vroeg bekend en sommige bestaan nog steeds. De christenen in Rome bijvoorbeeld gebruikten sinds de tweede eeuw de afbeelding van een vis als aanduiding voor hun kerk, naar het Griekse Ichthus, dat niet alleen ‘vis’ betekent, maar ook de afkorting is van Iêsous Christòs, Theou Huiós, Sotér – Jezus Christus, Zoon van God, Redder. Vanaf de derde eeuw kwam het kruisteken op, dat rond het jaar 1200 uitgroeide tot het gevestigde symbool van de christelijke kerk. Het gebruik van de vis nam in die negen eeuwen evenredig af, maar het symbool is zeker nog niet in onbruik geraakt.
		8